Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Strona główna


Mazowiecki o. Klubu Wartburga

Wstąp do Klubu!

Członkowie

Warszawa

Pruszków

Dotychczasowe zloty

Zapowiedzi zlotów

Klubowe gadżety

Przydatne adresy


Historia

Historia Wartburgów

Eisenach

Prototypy

Prospekty reklamowe

Produkcja/sprzedaż

Melkus


Galeria

Wartburg 1000

Wartburg 353

Wartburg 1.3

Wasze zdjęcia


Technika

Dane techniczne

Porady, Tuning

Testy Wartburga

Wykresy


Inne

Linki

Dlaczego Wartburg?

Redakcja Strony

Bibliografia

Znaczek
 firmowy Wartburga

Artykuły historyczne

Samochody z Eisenach Młody Technik 4/86 (nadesłał Bogdan Kaczorowski)

Potomstwo dekawki

Koniec we łzach... (nadesłał Bogdan Kaczorowski)

Porównanie z modelu 1.3 z 353 S

Ford Karton - Rzeczpospolita, nadeslal Horst.

Muzeum Wartburga w Eisenach

Historia od 1898

Die Farzeugfabrik Eisenach AG została założona w 1896 roku przez Heinricha Ehrhardta, jednego z największych producentów armat (!) w Niemczech. Firma produkowała rowery i pojazdy silnikowe, jak transportery wojskowe, taxówki, omnibusy itd. Jej pierwszy automobil został pokazany w 1898r. na wystawie w Dosseldorfie, ale nie wzbudził zainteresowania. Później Ehrhardt współpracował z francuską firmą Decauville i z tej współpracy narodził się Wartburg. Ta spółka trwała do 1904, kiedy Ehrhardt zrezygnował z niej, ponieważ nie opłacało mu się dalsze jej dofinansowywanie. Nowa firma wystartowała pod nazwą Dixi, produkująca na licencji wersję Austina 7. Nad Dixi później przejęło kontrolę BMW (1928), ale to już zupełnie inna historia...

Znaczek EISENACH MOTOREN WERKE

Po II Wojnie Światowej obie firmy znalazły się po przeciwnych stronach wielkiego muru- Dawne Dixi w Eisenach w NRD, a BMW w Monachium w RFN. Kiedy w 1945 Rosjanie zajęli zakład BMW w Eisenach, zmienili nazwę Dixi na Awtovelo, kontynuując budowę modelu BMW 321. Powstał wtedy Eisenacher Motorenwerke (EMW), który za swoje logo użył znaku zbliżonego do biało-niebieskiej szachownicy BMW. Do podziału Niemiec na NRD i RFN (1949) produkowano w Eisenach BMW 321. Warto dodać, że długo jeszcze po zakończeniu produkcji tego auta EMW starało się utrzymać pozory, że produkuje pojazdy na licencji BMW. Wprawdzie teoretycznie tak było, ale samochody z Eisenach zdecydowanie odstawały od tych z Monachium pod względem jakości.

Znaczek IFY pozostał na plastikowych kołpakach Wartburga do końca.

W latach powojennych w NRD panowało wielkie zapotrzebowanie na samochody. Łącząc kilka firm, w duchu epoki zmieniono nazwę EMW na IFA, co oznaczało Ludowe Stowarzyszenie Przemysłowe Zakładów Samochodowych. Aby obniżyć koszty produkcji experymentowano z silnikiem dwusuwowym. Rozpoczęto produkcję IFY F9, jeszcze z czterosuwowym silnikiem, na bazie przedwojennej DKW F9. Nowa IFA bardzo szybko zyskała sobie dobrą opinię. Otwarto drugą fabrykę w południowej Ameryce. W 1950. F9 doczekała się 0,9 litrowego, trzycylindrowego dwusuwowego silnika.

Nie wiem, kiedy fabryka AWE przestała umieszczać na masc ten znaczek, ale w każdym razie w 1986. już go nie było.

W 1954 powstał Eisenacher Werke z sylwetką zamku Wartburg w tle logo. W rok później Eisenach zaczęto produkować pierwszego Wartburga oznaczonego symbolem 311. Od pojemności silnika ok. 1000 cm sześc. nazwano go właśnie Wartburgiem 1000.

Bazował on na starym IFA F9 (które z kolei opierało się na przedwojennym DKW F9, następcy DKW F8), ale został bardzo zmodernizowany. Wyzbyto się drzwi "łapaczy kur", zwiększono rozstaw osi, dodano więcej opcjonalnego wyposażenia, wyciszono, unowocześniono podzespoły i wykonano daleko idący face-lifting. Poza tym stworzono od razu aż 11 (!) wersjinadwoziowych: 3- drzwiowe kombi, kabriolet, coupe, odmianę Sport (313), podstawowego sedana i camping. Ten ostatni był o tyle ciekawy, że posiadał składaną tylną część dachu. W sedanie, kombi i campingu pracował 0,9 litrowy silnik o mocy 37, a w pozostałych wersjach 50 koni. Bardzo ciekawą propozycją był 313 Wartburg Sport z 50-konnym silnikiem zasilanym... trzema (!!!) gaźnikami. Maska jest trochę wydłużona w stosunku do zwykłego 311. Kształy i ozdoby błotników są stylizowane podobnie jak ówczesne modele buicków. Wyprodukowanio tylko 469 takich pojazdów. Oryginalne Sporty sprzedawano tylko w dwóch kolorach: białym i czerwonym.

Przez czas produkcji konstrukcję znacznie unowocześniono, poprawiając system chłodzenia silnika, budując nową konstrukcję zawieszenia (zamiast dwóch piórowych resorów poprzecznych, jak w syrence, zamontowano niezależną konstrukcję sprężynową), zamieniając trzybiegową skrzynkę na czterobiegową (1958), i dwukrotnie zwiększając moc silnika na 40 i 45 koni (1962) i dodając jeszcze jeden rodzaj nadwozia- pick-up, a także wersje dla wojska i policji. Z zewnątrz odmiany 311 i 312 różniły się tylko kształtem grilla chłodnicy. Wartburgi były rozprowadzane po Europie, Ameryce (obu), Afryce płd. i Azji. W wielu krajach nosiły różne nazwy. Na przykład w Anglii był to "Knight" (Rycerz)- "Saloon" (sedan) i "Estate" (kombi).

W roku 1966 ostatecznie narodził się typ 353 (próbwano wprowadzić nazwę 1000 De lux, ale niezbyt się przyjęła i pozostano przy nazywaniu samochodu numerem fabrycznym), ze starym silnikiem, ale nowym, jeszcze przestronniejszym nadwoziem w trzech wersjach - sedan, kombi (Tourist) i pickup (Trans), który jednak nie spotkał uznania i był produkowany w niewielkich ilościach. W latach 1974-1977 stworzono odmianę "W", która otrzymała standardowo pięćdziesięciokonny silnik (od 1970 był montowany tylko w najdroższej wersji) i (wreszcie) hamulce tarczowe na przedniej osi.

Przez lata produkcji auto doczekało się kilku face-liftingów: najpierw pozbyto się chromu, pokrywając zderzaki i osłonę wlotu chłodnicy sproszkowanymi towrzywami sztucznymi, później zostawiając gołą tylko blachę. Kiedy po upadku muru berlińskiego otwarto granice NRD, zainteresowanie Wartburgami spadło. W 1988 przeprowadzono face-lifting, starano się poprawić właściwości jezdne przez zwększenie rozstawu kół (co niewiele dało) i zastąpiono trzydziestoletnią jednostkę napędową silnikiem od volkswagena golfa 1.3. Jednak sprzedaż wciąż malała i w 1991 roku ostatecznie zakończono produkcję, a fabrykę w Eisenach przejęła firma Opel. Ale Wartburgi wciąż jeżdżą, wychuchane przez właścicieli, którzy cenią sobie ich prostotę konstrukcji, zwrotność, stosunkową bezawaryjność i solidność starej dobrej wschodnioniemieckiej konstrukcji. ;-)

Wartburg Zone 2001-2005 copyright by JaNN, Papieju, Leloo & Sikor